Deri, insanlık tarihinin çok eski zamanlarına uzanan bir materyaldir ve tarih süresince farklı kültürlerde giyim, ev yapımı ve öteki kullanım amaçları için tercih edilmiştir. Derinin ilk elde edilmesi, hayvan derilerini işleme aşamasını kapsamaktadır.
İlk deri işleme aşaması şu şekilde ilerlemektedir:
Derinin Toplanması
İlk deri işleme aşaması, avlanan hayvanların derilerinin bir araya getirilmesi ile başlar. İnsanlar, av olan hayvanların serilerinden giyim gereksinimlerini ortadan kaldırmışlardır.
Derinin Temizlenmesi
Deri işleme aşaması, derilerin temizliğinin yapılması ile devam eder. Bu evrede, deriler üstündeki tüy, et ve öteki doğal malzemelerden arındırılır.
Dermantasyon
Dermantasyon, derinin içerisinde yer alan proteinlerin çıkarılması uygulamasıdır. Bu deriyi çürütmek ya da yumuşatmak için gerçekleştirilen bir uygulamadır.
Tuzlama
Tuzlama uygulaması, derinin çürümesine engel olmak ve muhafaza etmek için tuz ilave edilmesini kapsar. Tuzlama, derinin uzun müddet dayanmasını sağlayan bir işlemdir.
Kurulama ve Germe
Tuzlanan deriler, kurumak için bırakılır ve sonrasında germe işlemi yapılır. Bu, derinin arzu edilen biçimi almasına ve dayanıklılık seviyesinin artmasına yardımcı olur.
Yağlama ve İşleme
Deri, genel olarak yağlama uygulamasına tabi tutulur. Yağlama, derinin esneklik seviyesini artırır, su geçirmesine engel olur ve dayanıklılığını yükseltir. Geleneksel olarak, yağlama ve işleme uygulamaları için hayvansal yağlar tercih edilir.
Bronzlaştırma ve Renklendirme
Deri, bronzlaştırma uygulaması yapılarak daha dayanıklı bir forma getirilir. Ayriyeten, geleneksel olarak bitkisel ya da mineral kaynaklı maddeler kullanılarak renk verilir.
İlk deri işleme teknikleri genel olarak basit el aletleri ve organik materyaller kullanılarak yerine getirilirdi. Bu teknikler, deriyi işleme ve muhafaza etme hususunda temel bilgileri kapsar. Gelişen teknoloji ve kültürler ile beraber, deri işleme teknikleri daha karışık bir şekle büründü ve endüstriyel üretim aşamaları meydana geldi.
Deri, yaşadığımız dönemde de popüler bir materyal olmayı sürdürüyor ve giyim, ayakkabı, aksesuar, mobilya ve daha pek çok alanda tercih edilmektedir. Çağdaş deri işleme yöntemleri hem geleneksel teknikleri devam ettirmekte hem de daha etkili ve hızlı imalat sağlamaktadır.
Deri ayakkabının en eski örneğine Ermenistan’da yer alan mağarada arkeologlar tarafından rastlanıldı.
5500 senelik, iyi bir şekilde muhafaza edilmiş inek derisi ayakkabının tarihi Stonehenge’den 400 sene, Giza Piramitleri’dense 1000 sene önceki zamana ait.
Araştırma yapan kişiler, tek parça deriden üretildiğini ve kullanan kişinin ayağına uyum sağlayacak biçimde biçim verildiğini söylüyor.
Güneydoğu Ermenistan’da yapılan keşfin detayları Plos One dergisi tarafından yayınlandı. Ayakkabının içerisinde çim bulunuyordu fakat arkeologlar bunun ayağı sıcak tutmak amacıyla mi yoksa ayakkabının biçimini muhafaza etmek amacıyla mı olduğu hususunda emin değiller.
Yazarlar bunun bir erkek mi kadın mı tarafından kullanıldığı konusunda net bir fikre sahip değiller. Ayakkabı nispeten ufaktır ve Birleşik Krallık kadın bedeninden 5 numaraya denk gelir, fakat o zamanda bir erkek tarafından da kullanılmış olma ihtimali var.
Türkiye ve İran sınırında yer alan Ermenistan’ın Vayotz Dzor eyaletinde bulunan Areni-1 mağarasında bulundu. Arkeologlar ayakkabının bu derece iyi muhafaza edilmiş olmasını mağaradaki serin, sabit ve kuru şartlara ve mağaranın zemininin kalın bir koyun gübresi katmanı ile çevrili olmasına bağladılar. Bu dışkı katmanı katı bir mühür vazifesini yerine getirerek onu binlerce sene süresince muhafaza etti.